Baktıkça geçmişe özlem artıyor,
Kapanmış yılancıla giden yollar.
Kuyu alanında baykuşlar ötüyor,
Gurbet ele dönmüş bizim oralar.

Ak tuzladan öte Bayam çukuru,
Tallı burundan Namaskerin yolu,
Koyunlar keçiler yaylımı boldu,
Çoban kavalına hasret oralar.

Somak çukur başında sivri tepe,
Yeni doğmuş oğlak sesleri körpe,
Çobanlar sevincinden sere serpe,
Ağıl yerleri kayıp şimdi oralar.

Beşparmak çiçeği varmı bilemem,
Hayal bana yaramaz ki özlesem,
Bu saatten sonra kalkıp gidemem,
Gençliğim de kaldı bizim oralar.

Keçilerin çan sesleri kalmamış,
Tavşanlar tilkiler barınamamış,
Farklı öten kuş sesleri azalmış,
Dağları boş kalmış bizim oralar.

Yağ beleni dağının bozdumanı,
Eslik yaylasının yeşil çimeni,
Dolup taşarken şölen zamanı,
Sessizliğe dönmüş bizim oralar.

Sarınca yılancıl dağını bulutlar,
Şenlenirdi bizim obalar yurtlar,
Gidilmiyor artık tükendi umutlar,
Kimsesiz boş kaldı bizim oralar.

Değirmen derede balık tutardık,
Bağlardan sarı üzümler toplardık,
Pişirir kaynatır pekmez yapardık,
Damakta tat kaldı bizim oralar.

Dereye bir havut yapar çimerdik,
Oğlak kuzuyu güderken severdik,
Ekmeği paylaşır katıksız yerdik,
Bir hatıra kaldı bizim oralar.

Kurtlar olmayan sürüye dalmıyor,
Tilkiler kümesten tavuk almıyor,
Sokaklarda öten horoz kalmıyor,
Yumurtasız kaldı bizim oralar.

Çocukluk yıllara gittim yeniden,
Mazide yaşıyormuş oldum birden,
Kolay olmuyor ayrılmak yerinden,
Görmedik çok oldu bizim oralar.

Düşen bir meyva olduk dalından,
Anlamıyor kimse burda halından,
Çalıştık kazandık dünya malından,
Aklımızdan çıkmaz bizim oralar.

Uyamadık şehirlerde iklime,
Alışmıştık biz hasıra kilime,
Bu gürültü hiç uymuyor halime,
Şimdi sakin yerdir bizim oralar.

Dağlar duvak gibi giyinmiş sise,
Alanlar yaylalar donanmış süse,
Bizler gelmeyince başlamış yasa,
İnsanlar bekliyor bizim oralar...