Hadîs-i şerîfte Resûlullâh (s.a.s.) şöyle buyurmuşlardır: “İslâm beş şey üzerine bina edilmiştir. Allâh’ın birliğine, zât ve sıfatlarında benzersiz olduğuna tanıklık etmek ve Hz. Muhammed (s.a.s.)’in O’nun peygamberi olduğunu kabul etmek, beş vakit namazı kılmak, zekât vermek, Ramazan orucunu tutmak ve gücü yeten kimsenin hacca gitmesidir.” Hz. Peygamber (s.a.s.), bu beş şarttan birinin eksik olması durumunda Müslümanlığın tam olmayacağını ve eksik kalacağını buyurmuştur. Resûlullâh (s.a.s.)’in bu husustaki îzâhını biraz daha anlamaya çalışalım.
Allâhü Teâlâ kullarına olan merhametinden dolayı, Hz. Cebrâil (a.s.)’ı, Peygamberimiz (s.a.s.)’e gönderip; “Git Resûlü’me îmânın ne olduğunu sor. Bunu cevaplasın ve kullarım da öğrenmiş olsunlar” buyurdu. Cebrâil (a.s.) insan sûretine bürünüp, Resûlullâh (s.a.s.), Ashâbı (r.a.e.) ile otururken kapıdan içeri girdi ve: “Ey Muhammed (s.a.s.) îmân nedir?” diye sordu. Resûlullah (s.a.s) Allâh’a, meleklerine, kitaplarına, peygamberlerine, âhiret gününe ve hayır ile şerrin Allâh’tan geldiğine inanmaktır” diye cevap verdi.
Bu hadîs-i şerîfin anlamı çok geniştir. Şu kadarını söyleyelim ki, hadîsin ilk anda anlaşılan mânâsı, Allâh (c.c.)’un bir olduğuna inanmaktır. O (c.c.)’un melekleri vardır. Hak katından inmiş kitapları vardır. Peygamberleri vardır. Kıyâmet kopacaktır. Hayır ve şerrin tamamı O (c.c.)’un takdîrindedir. Bu cevaptan anlaşıldı ki îmân altı şeye gönülden inanmak ve bunları dil ile söylemektir. Hayatında tatbik etmektir.
Peygamber efendimiz(s.a.s.) buyurdular ki: “Sizden biri içiyle dışıyla Müslüman olursa, yaptığı herbir hayır en az on mislinden, yedi yüz misline kadar sevâbıyla yazılır. İşlediği her bir günâh da sadece misliyle yazılır. Sevaplar kat kat verilmektedir. Hatalar ise bire birdir. Bu büyük bir nimettir aslında. Bu hâl, Allâh (c.c.)’a kavuşuncaya kadar böyle devam eder.”
Allah sağlık ve afiyetten ayırmasın. Selametle kalın sevgili dostlar.