Demokrasinin en temel unsurlarından biri seçimdir. Vatandaş sandığa gider, oyunu kullanır ve kendisini yönetecek kişileri belirler. Belediye başkanlarını, meclis üyelerini ve muhtarları seçmesinin tek bir nedeni vardır: Hizmet almak.

Peki bugün vatandaş gerçekten hizmet alabiliyor mu?

Mahallelerde bozulan yollar, patlayan kanalizasyonlar, toplanmayan çöpler, bakımsız parklar ve çözüm bekleyen onlarca sorun var. Vatandaş bu sorunları ilgili kurumlara bildirmek istediğinde ise çoğu zaman uzun telefon trafiği, yönlendirmeler ve sonuçsuz kalan taleplerle karşı karşıya kalıyor.

İşin daha da düşündürücü tarafı ise bazı hizmetlerin ancak bir tanıdık devreye girdiğinde hızlanması. Vatandaşlar arasında sıkça duyulan bir cümle var:

"Birini tanıyorsan işin oluyor, tanımıyorsan bekliyorsun."

Oysa kamu hizmeti eşitlik ilkesine dayanır. Bir vatandaşın sorununun çözülmesi için referansa, ricacıya ya da aracıya ihtiyacı olmamalıdır. Vergisini veren, görevini yerine getiren her vatandaş aynı hizmeti alma hakkına sahiptir.

Muhtarlar mahallelerin gözü kulağı olmak için seçilir. Belediye başkanları ise şehrin sorunlarını çözmek için göreve gelir. Vatandaşın derdini dinlemek, çözüm üretmek ve hizmeti ulaştırmak onların asli görevidir. Sorunları görmek için sosyal medyada paylaşım beklenmemeli, gazetelere haber olması beklenmemeli, vatandaş sesini duyurabilmek için kapı kapı dolaşmamalıdır.

Bugün yerel yönetimlerin önündeki en büyük sınav, yapılan projeleri anlatmak değil; vatandaşın günlük hayatını kolaylaştırmaktır. Çünkü vatandaşın umurunda dev afişler, süslü sloganlar değil; evinin önündeki çukurun kapanması, sokağındaki sorunun çözülmesi ve sesinin duyulması vardır.

Unutulmamalıdır ki makamlar hizmet etmek için vardır. Vatandaşın görevi hizmet istemek, yöneticilerin görevi ise o hizmeti adil ve hızlı bir şekilde sunmaktır.

Sorulması gereken soru çok nettir:

Vatandaş sorun yaşadığında neden hâlâ bir muhatap bulmakta zorlanıyor?

Bu soruya verilecek samimi cevap, yerel yönetimlerin başarısını gösterecek en önemli ölçüdür.